4

വന്യജീവികള്഼

വനത്തിനും വന്യജീവികള്഼ക്കും തമ്മില്഼ അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. സഹസ്രാബ്ദങ്ങളിലൂടെയുള്ള നിരന്തര സഹ~ വാസം നിമിത്തം വന്യജീവികളും സസ്യസമൂഹവും പരിസ്ഥി~ തിപരമായി ഏകത്വം പ്രാപിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഇവര്഼ പരസ്~ പരാശ്രിതരാണ്. വന്യജീവികള്഼ക്ക് ആഹാരവും അഭയവും കാട് പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. പല സസ്യങ്ങളുടെയും വിത്തുവിതര~ ണത്തിനു തദ്വാരായുള്ള വളര്഼ച്ചയ്ക്കും പരാഗണത്തിനും വന്യ~ ജീവികളും പങ്കുവഹിക്കുന്നു.

നാശകാരികളായ ഷ്ടപദങ്ങളുടെ ദ്രോഹ പ്രവര്഼ത്തനങ്ങള്഼ നിയന്ത്രണാതീതമാകാതിരിക്കുവാന്഼ പ്രകൃതി തന്നെ വേണ്ട പ്ര~ തിവിധികള്഼ ആസൂത്രണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഷ്ടപദങ്ങളെപ്പററി വിവിരിക്കുന്ന അധ്യായത്തില്഼ ഇതു സവിസ്തരം പ്രതിപാദി~ ച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്഼ ആന, കാട്ടുപോത്ത്, പന്നി, കുരങ്ങ് തുട~ ങ്ങിയ വന്യമൃഗങ്ങള്഼ ഇപ്പോള്഼ നമ്മുടെ വനങ്ങള്഼ക്ക് സാരമായ ശല്യം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടെന്നുള്ള വസ്തുത മറച്ചുവയ്ക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ഇതിന്഼റെ കാരണം പ്രകൃതിയുടെ സമതുലിതാ~ വസ്ഥയില്഼ വന്നുകൂടിയ മാററം തന്നെ.

ആന

വൃക്ഷശിഖരങ്ങളും പുല്ല് (ആനപ്പുല്ല്), ഈറയില, മുള~ യില, ചെറുമരങ്ങള്഼, ചെടികള്഼ എന്നിവയും ആനയുടെ ഭക്ഷണ~ വസ്തുക്കളാണ്. വളര്഼ച്ചയെത്തുന്നതോടുകൂടി ഒരു ദിവസം -64- 500 കി.ഗ്രാമോളം ഭക്ഷണം ആനയ്ക്ക് ആവശ്യമാണ്. ആന ഭക്ഷണം ശേഖരിക്കുന്നതിനായി ഓരോ ദിവസവും അനേകം കി. മീറററോളം സഞ്ചരിക്കും.

ആനകളുടെ എണ്ണം ക്രമാതീതമായി വര്഼ധിച്ചാല്഼ വന~ ങ്ങള്഼ക്ക് നാശം സംഭവിക്കുകതന്നെ ചെയ്യും. ഈ വിധത്തില്഼, ഗുണമേറിയ വനങ്ങള്഼ വെറും പുല്഼മേടുകളും കുററിക്കാടുകളു~ മായി പരിണമിച്ച ചരിത്രവും ഇല്ലാതില്ല. കിഴക്കന്഼ ആഫ്രിക്ക~ യില്഼ മേന്മേയേറിയ വനങ്ങള്഼ ആനകളുടെ അനിയന്ത്രിതമായ മേച്ചില്഼മൂലം പുല്഼മേടുകളായി മാറിയ സംഭവം എസ്.പി. സഹയ് തന്഼റെ `ബാക്ക്സ് ററു ദി വോള്഼' എന്ന പുസ്തകത്തില്഼ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ പശ്ചാത്തലത്തില്഼ ചിന്തിക്കുന്പോള്഼ ഒരു വനപ്രദേശത്തിന് ആ വനത്തില്഼ സ്വഭാവഗുണങ്ങള്഼ക്ക് കോ~ ട്ടം സംഭവിക്കാത്ത വിധത്തില്഼ ഉള്഼ക്കൊള്ളാവുന്ന ആനകളുടെ എണ്ണത്തിന് ഒരു പരിധിയുണ്ടെന്ന് നിഷ്പ്രയാസം മനസ്സി~ ലാക്കാം.

1933-ലെ സെന്഼സസ് പ്രകാരം ഇവിടെ 2865 ആനകളാ~ ണുള്ളത് - കൊന്പനാന (434) മോഴ (207) പിടിയാന (1698) കുട്ടിയാന (526)

ആനകളുടെ ശല്യം തേക്കുതോട്ടങ്ങളില്഼ കൂടുതലായി അനുഭവപ്പെട്ടുവരുകയാണ്. പണ്ടൊക്കെ ചെറുതോട്ടങ്ങളില്഼ തൈ~ കള്഼ ചവുട്ടിയും ഒടിച്ചും കളഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്഼ ഇപ്പോള്഼ സംസ്~ ഥാനത്തിന്഼റെ ചില ഭാഗങ്ങളിലെ തോടങ്ങളില്഼ (ഉദാ: പറന്പിക്കു~ ളം) പത്തും ഇരുപതും വര്഼ഷം പ്രായമായ തേക്കുമരങ്ങളുടെ തൊലി തീററയ്ക്കായി ഉരിച്ചെടുക്കക സാധാരണയാണ്. ഒരു പക്ഷേ വനവിസ്തൃതി ചുരുങ്ങിയതും സ്വാഭാവിക തീററ~ വസ്തുക്കള്഼ക്കു നേരിട്ട കുറവുമായിരിക്കണം ആനകളെ തേക്കു തോട്ടങ്ങളിലേക്കു ആകര്഼ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ആനകളില്഼നിന്നും ഉണ്ടാകുന്ന മറെറാരു ശല്യം നേഴ്സറി~ കളിലാണ്. നേഴ്സറി ബെഡ്ഡുകള്഼ ചവുട്ടിമെതിക്കപ്പെടുക അസാധാരണമല്ല.

പ്രതിവിധികള്഼

വനങ്ങളുടെ സ്വഭാവമേന്മ നിലനിര്഼ത്തിക്കൊണ്ട് വന~ ങ്ങള്഼ക്ക് തീററിപ്പോററുവാന്഼ സാധിക്കുന്ന സംഖ്യാബലത്തെ -65- കാരിയിങ്ങ് കപ്പാസിററി എന്നു പറയുന്നു. ആനകളുടെ `കാരിയി~ ങ് കപ്പാസിററി' തിട്ടപ്പെടുത്തി ആ തോതിനു മീതെ ആനയുടെ സംഖ്യ വര്഼ധിച്ചാല്഼ അധികമുള്ളതിനെ പിടിച്ച് ഇണക്കീ നാട്ടി~ ലെ ആവശ്യങ്ങള്഼ക്കുപയോഗിക്കണം. ഇവിടെ ഇപ്പോള്഼ ആനക~ ളെ ലഭിക്കാവനില്ലാത്തതുകൊണ്ട് (ആനപിടിത്തം നിര്഼ത്തിയതു~ മൂലം) ബീഹാറില്഼ നിന്നുമാണ് ആവശ്യക്കാര്഼ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വരുന്നത്.

നേഴ്സറിക്കും മററും ഉപദ്രവം നേരിടാതിരിക്കുവാനായി ചുററും വേലി നിര്഼മ്മിച്ച് വേലിയരികില്഼ നിന്നും കൂര്഼പ്പിച്ച മുള ചരിച്ചു നാട്ടണം. വനത്തിലുള്ള കെട്ടിടങ്ങളും മററും സംര~ ക്ഷിക്കുവാനായി അവയ്ക്കു ചുററും കിടങ്ങു നിര്഼മ്മിക്കണം.

കാട്ടുപോത്ത്

ആനകളെപ്പോലെതന്നെ കാട്ടുപോത്തകളും തീററ പ്രിയ~ രാണ്. രാവിലെയും വൈകിട്ടുമാണ് സാധാരണ മേയുന്നത്. കൂട്ടമായിട്ടാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. ചില വലിയ കൂട്ടങ്ങളില്഼ അന്഼പതോ അതില്഼ കൂടുതലോ എണ്ണം കാണും. പറന്പിക്കുളം, തേക്കടി എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് ഇവയെ ധാരാളമായി കണ്ടുവരു~ ന്നത്. വയനാട് വന്യമൃഗസങ്കേതത്തിലും കുറവല്ല. 1983 ലെ സെന്഼സസ് പ്രകാരം കേരളത്തില്഼ 1009 കാട്ടുപോത്തുകളുണ്ട്. വളര്഼ച്ചയൊത്ത ഒരു കാട്ടുപോത്തിന് ഒരു ടണ്ണിനടത്തു ഭാരമുണ്ടാ~ യിരിക്കും. ഒരു ദിവസം ശരാശരി 150 കി. ഗ്രാമില്഼ കുറയാത്ത തീററ ആവശ്യമുള്ള ഈ മൃഗങ്ങളുടെ പ്രധാന തീററവസ്തു~ ക്കള്഼ പുല്ലും ചെടികളുമാണ്. ഇവയുടെ അംഗസംഖ്യ കൂടുത~ ലുള്ള വനത്തില്഼ അടിക്കാടുകളുടെ അഭാവവും പുനരുദ്ഭവ പ്രക്രിയയുടെ ശൂന്യതയും വ്യക്തമാണ്. പ്രായാധിക്യം ചെന്ന ഒരു വനസഞ്ചയം മാത്രമേ അവിടെ ദൃശ്യമാകുകയുള്ളു. അതു~ കൊണ്ട് `കാരിയിങ് കപ്പാസിററി'ക്കനുസൃതമായി ഇതിന്഼റെ സംഖ്യ നിയന്ത്രിച്ചു നിര്഼ത്തേണ്ടതാണ്.

പന്നി

കാട്ടുപന്നിയും മുള്ളന്഼പന്നിയും നമ്മുടെ വനങ്ങളില്഼ ഉണ്ട്. എന്നാല്഼ ഇവ മൂലമുള്ള ശല്യം അത്ര ശക്തമല്ല. -66- കിഴങ്ങുവര്഼ഗത്തില്഼പെട്ട സസ്യങ്ങള്഼ക്കാണ് ഇവ ശല്യം ചെയ്യുന്നത്. നേഴ്സറികളിലും ഇവ മണ്ണുതുരന്ന് ശല്യം ഉണ്ടാ~ ക്കും. ചില സംസ്ഥാനങ്ങളില്഼ മുള്ളന്഼പന്നി വന്പിച്ച നാശന~ ഷ്ടങ്ങളാണ് വരുത്തിക്കൂട്ടുന്നത്.

കേരളത്തില്഼ ഇതിന്഼റെ സംഖ്യ നിയന്ത്രണാതീതമാകാത്ത~ ത് അധനികൃതമായ വേട്ട മൂലമാണ്. പക്ഷ കടുവയുടെയും പുലിയുടെയും സംഖ്യ ആശാവഹമായി വര്഼ധിക്കുന്നതോടു~ കൂടി സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ പന്നികളുടെയും സംഖ്യ ക്രമീ~ കരിക്കപ്പെടുന്നതാണ്.

കുരങ്ങ്

നാടന്഼കുരങ്ങ്, കരിങ്കുരങ്ങ്, സിംഹവാലന്഼കുരങ്ങ് എന്നിവയാണ് നമ്മുടെ വനങ്ങളിലെ പ്രധാനയിനം കുരങ്ങുകള്഼. കരിങ്കുരങ്ങും സിംഹവാലന്഼കുരങ്ങും സംഖ്യാപരമായി ക്ഷയി~ ച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വര്഼ഗമായി ചരിത്രത്തില്഼ സ്ഥാനം പി~ ടിച്ചുകഴിഞ്ഞു. മാംസത്തിനും രസായനത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള അനിയന്ത്രിതമായ വേട്ട മൂലമാണ് ഇവയുടെ സംഖ്യ ഈ വിധ~ ത്തില്഼ കുറഞ്ഞത്.

നാടന്഼കുരങ്ങും (വെള്ളക്കുരങ്ങ്) അടുത്തകാലത്തായി വേട്ടക്കാരുടെ ഭീഷണിക്കു വശംവദരായി തീര്഼ന്നിരിക്കുകയാണ്. എങ്കിലും ചില വനഭാഗങ്ങളില്഼ പ്രത്യേകിച്ചും ഇവയുടെ ആഹാര വസ്തുക്കളായ കായ്കനികളുല്പാദിപ്പിക്കുന്ന സസ്യങ്ങളു~ ള്ളിടത്ത് ചില്ലറ ശല്യങ്ങള്഼ ഇവയെക്കൊണ്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഩേഴ്~ സറികളിലും നിസ്സാരമായ വിക്രിയകള്഼ ഇവ കാണിക്കും.

പ്ളാവ്, ആഞ്ഞിലി ത഼ുടങ്ങിയവ കൃത്രിമമായി വച്ചു പിടിപ്പിക്കുവാന്഼ ശ്രമിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളില്഼ ഇവയുടെ ശല്യം സാരമായി അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്. വിവിധയിനം മരങ്ങളുടെ വിത്തു വിതച്ച് മിശ്രവനം സൃഷ്ടിക്കുവാന്഼ നടത്തുന്ന ഗവേ~ ഷണ പ്ളോട്ടുകളില്഼ ഇവ ശല്യക്കാരായി തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. താര~ തമ്യേന ചുരുങ്ങിവരുന്ന ഇവയുടെ പരിമിതസംഖ്യ പരിഗണി~ ച്ച് ഇവയെ വിരട്ടിയോടിച്ചു കളയുകയേ നിര്഼വാഹമുള്ളു.

5 -67- ഷട്പദങ്ങള്഼

എണ്ണത്തിലും തരത്തിലും ഏററവും അധികമുള്ള ജീവി~ വിഭാഗമാണ് ഷട്പദങ്ങള്഼. ഏതാണ്ട് 10 ലക്ഷത്തോളം ഷട്പ~ ദങ്ങളെ വര്഼ഗീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

സസ്യങ്ങളും ഷ്ടപദങ്ങളുമായി അഭേദ്യബന്ധമുണ്ട്. സസ്യങ്ങള്഼ ഷ്ടപദങ്ങളെ തേനും മററു ഭോജ്യവസ്തുക്കളും നല്഼കി സ്വീകരിക്കുന്പോള്഼ ഷ്ടപദങ്ങള്഼ സസ്യങ്ങളില്഼ പരാ~ ഗണം നിര്഼വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഉഷ്ണമേഖലാപ്രദേശങ്ങളില്഼ പ്രയോജനകാരികളും നാശകാരികളുമായ വളരെയധികം ഷ്ടപദങ്ങളുണ്ട്. ബാഹ്യശല്യ~ ങ്ങള്഼ക്ക് വിധേയമാകാത്ത സ്വാഭാവിക വനങ്ങളില്഼ കീടശല്യം നിസ്സാരമായിരിക്കും. എന്നാല്഼ തോട്ടങ്ങളില്഼ കീടശല്യം വളരെ കൂടുതലാണ്.

ഷ്ടപദങ്ങള്഼ വനങ്ങള്഼ക്ക്, പ്രത്യകിച്ചും തോട്ടങ്ങള്഼ക്ക്, വരുത്തിവയ്ക്കുന്ന നാശന്ഷടങ്ങളില്഼ ചിലവ താഴെ ചേര്഼~ ക്കുന്നു. 1. നേഴ്സറിത്തെകളുടെയും പറിച്ചുനട്ട തൈകളുടെയും വേരു~ തിന്ന് പൂര്഼ണമായും നശിപ്പിക്കുന്നു.

ഉദാ. ചിതല്഼

2. കുരുന്നു തൈകളുടെ ഇലകള്഼ തിന്നുകയും തണ്ടു വെട്ടി~ ക്കളയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഉദ഼ാ: വീട്ടില്഼

-68- 3. വലിയ മരങ്ങളുടെ ഇലകള്഼ വ്യാപകമായ തോതില്഼ തിന്നു നശിപ്പിക്കുന്നു. ഉദാ: ഹിബ്ളയാ പ്യൂറാ, ഹപ്പേലിയ~ മക്കെയിറാലിസ്

4 ചെറുമരങ്ങളുടെ തണ്ടില്഼ തുളയുണ്ടാക്കി തടിക്ക് കേടുവ~ രുത്തുന്നു ഉദാ: സഹ്യാദ്രസസ് മലബാറിക്കസ്

5. വീവില്഼സ് (ധാന്യകീടങ്ങള്഼) വിത്തു നശിപ്പിക്കുന്നു.

6. ഉണങ്ങിയ മരങ്ങളും മുറിച്ചിട്ട തടികളും നിരവധി ഷ്ടപദ~ ങ്ങളുടെ ആക്രമണത്തിനു വിധേയമാകും.

ഷ്ടപദശല്യം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന്, അവ വരുത്തി വയ്ക്കുന്ന നാശം കണ്ടുപിടിക്കുകയും തന്മൂലമുണ്ടാകാവുന്ന നഷ്ടം നിര്഼ണയിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ഒരു പ്രാഥമിക ആവ~ ശ്യമാണ്. എന്നാല്഼ കണ്ടുപിടിത്തത്തിന് ശ്രമിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും നഷ്ടത്തിന്഼റെ തോത് ശരിയായ വിധത്തില്഼ തിട്ടപ്പെടുത്തുവാന്഼ കാര്യമായ ശ്രമങ്ങള്഼ ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.

തേക്കില്഼ ഇലതീനിപ്പുഴുക്കള്഼, തണ്ടുതുരപ്പന്഼ തുട~ ങ്ങിയവയുടെ ആക്രമണം സാധാരണ സ്ഥലപരിശോധനവേള~ യില്഼ കണ്ടുപിടിക്കാവുന്നതേയുള്ളു. ഇത് തേക്കിനു വരുത്തി വയ്ക്കുന്ന നാശത്തിന്഼റെ അളവ് നിര്഼ണയിക്കുവാന്഼ ചില പഠന~ ങ്ങള്഼ പീച്ചിയിലെ വനം ഗവേഷണസ്ഥാപനത്തില്഼ തുടങ്ങിയി~ ട്ടുണ്ട്. ഇലതീനിപ്പുഴുക്കള്഼, തേക്കിന്഼റെ വളര്഼ച്ചയെ പ്രതികൂല~ മായി ബാധിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന വസ്തുത തര്഼ക്കമററതാണ്.

യൂക്കാലിപ്ററസ് തോട്ടങ്ങളില്഼ ആദ്യത്തെ ഒന്നുരണ്ടു വര്഼ഷം ചിതലിന്഼റെ ശല്യം മൂലം ധാരാളം തൈകള്഼ നശിച്ചു പോകും. ആല്഼ഡ്രക്സ്, ആല്഼ഡ്രിന്഼ തുടങ്ങിയ ചിതല്഼ നാശി~ നികളാണ് ഇതിന്഼റെ ആക്രമണത്തെ ഒരു പരിധിവരെ നിയന്ത്രി~ ച്ചു നിര്഼ത്തിയിരിക്കുന്നത്.

അമേരിക്കയിലും മററും വായുനീരീക്ഷണത്തില്഼ കൂടി~ യും `കളര്഼ ഇന്഼റഫ്റാറെഡ്' (CIR) ഫോട്ടോകള്഼ മുഖാന്തിരവും സസ്യങ്ങള്഼ക്ക് സംഭവിച്ചിട്ടുള്ള നിറംമാററം മനസ്സിലാക്കി രോഗനിര്഼ണയും നടത്തുന്നുണ്ട്.

കേരളത്തിലെ തോട്ടങ്ങള്഼ക്ക് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന രോഗങ്ങള്഼ കൂടെക്കൂടെ സ്ഥലപരിശോധന നടത്തുന്പോള്഼ കണ്ടു~ -69- പിടിക്കാവുന്നതേയുള്ളു. സ്ഥലപരിശോധന ക്രമപ്രകാരം ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നുമാത്രം.

നിവാരണ നിയന്ത്രണ മാര്഼ഗങ്ങള്഼

൤ഷ്ടപദങ്ങളുടെ വംശവര്഼ധന ത്വരിതഗതിയിലായതിനാല്഼ അവയെ പരിപൂര്഼ണമായി വംശവിഛേദം വരുത്തുക എളുപ്പമല്ല. പക്ഷേ പ്രകൃതിയിലെന്നപോലെ, സന്തുലിതാവസ്ഥ നില~ നിര്഼ത്തുവാന്഼ വേണ്ടി ഇവയുടെ സംഖ്യ ക്രമാതീതമായി വര്഼ധി~ ക്കാതിരിക്കുവാന്഼ തക്ക മാര്഼ഗങ്ങള്഼ സ്വീകരിക്കാവുന്നതാണ്.

1. വനവിളസംബന്ധമായ മാര്഼ഗങ്ങള്഼ ശാസ്ത്രീയ വനവല്഼ക്കരണത്തില്഼ കൂടി പ്രത്യേക ഇനം കീടങ്ങളുടെ സംഖ്യ നിയന്ത്രിക്കാവുന്നതാണ്. ഇതിനുള്ള മാര്഼ഗ~ ങ്ങള്഼ താഴെ ചേര്഼ക്കുന്നു.

(i) സ്പീഷീസിന്഼റെ നിര്഼ണയം (ii) വനഘടന (iii) ക്രമീകൃത ഇടമുറിക്കല്഼ (iv) തോട്ടവിസ്തൃതി (v) പുനരുല്പാദനരീതി (vi) അഗ്നി

(i) സ്പീഷീസിന്഼റെ നിര്഼ണയം

ഏതെങ്കിലും വനവല്഼ക്കരണപരിപാടി നടപ്പിലാക്കു~ ന്പോള്഼ കാലാവസ്ഥയ്ക്കും മണ്ണിനും യോജിച്ച സ്പീഷീസ് മാത്രമേ വച്ചുപിടിപ്പിക്കുവാന്഼ തിരഞ്ഞെടുക്കാവൂ. സ്ഥലത്തി~ നനുയോജ്യമല്ലാത്ത സ്പീഷീസ് എളുപ്പത്തില്഼ കീടശ഼ല്യത്തി~ നിരയാകുന്നു. ഈ സസ്യങ്ങള്഼ സാധാരണ പല കീടങ്ങളുടെയും വളര്഼ച്ചാകേന്ദ്രമായിത്തീരും.

സ്ഥലത്തിനു യോജിച്ചതാണെങ്കില്഼ തന്നെയും ഒരേ~ സ്പീഷീസ് തന്നെ കൂടുതലായി വച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്പോള്഼ കീട~ ബാധ സ്വാഭാവികമായും അനുഭവപ്പെടും. ഇവിടെയാണ് വന~ ത്തിന്഼റെ, തോട്ടത്തിന്഼റെ ഘടനയുടെ പ്രാധാന്യം ഉദിക്കുന്നത്. -70- (ii) വനഘടന

ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു സസ്യസമൂഹം വളര്഼ത്തിയെടുക്കുന്ന~ തിനുവേണ്ടി താഴെപ്പറൟുന്ന ഘടകങ്ങള്഼ക്കുനയോജ്യമായ വിധ~ ത്തിലുള്ള ഒരു ഘടന വനവിളകള്഼ക്കത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.

(i) കീടങ്ങള്഼ക്ക് ഭക്ഷ്യയോഗ്യമായവ എത്രയും കുറഞ്ഞി~ രിക്കണം.

(ii) കീടങ്ങളുടെ പരജീവികള്഼ക്കും പരഭോജികള്഼ക്കും വളരു~ വനുള്ള സാഹചര്യം ഉണ്ടായിരിക്കണം.

(iii) കീടങ്ങളെ തിന്നു ജീവിക്കുന്ന പക്ഷികള്഼ക്ക് കൂടുവ~ യ്ക്കുവാനുള്ള സൌകര്യം ആവശ്യമാണ്.

ഉച്ചകോടിവനങ്ങളില്഼ കീടനാശം മൂലം വൃക്ഷങ്ങള്഼ക്കോ മററുള്ള സസ്യങ്ങള്഼ക്കോ യാതൊരു കേടും സാധാരണ ഗതിയില്഼ സംഭവിക്കുന്നില്ല. കാരണം സസ്യസമൂഹവും ജന്തുസമൂഹവും പരസ്പരാശ്രയത്തിലും മമതയിലും എന്നെന്നും കഴിഞ്ഞുകൂടു~ വാനുള്ള പരിതസ്ഥിതി നിലവിലിരിക്കുന്നുവെന്നതാണ്. ഈ പരിതസ്ഥതി പ്രകൃത്യാ തന്നെ സംജാതമായിട്ടുള്ളതാണ്. എപ്പോള്഼ ആ സസ്യസമൂഹത്തിന് നാശം വരുന്നുവോ അപ്പോള്഼ പരിസ്ഥിതി കൂടി കടപുഴകി വീഴുകയാണെന്ന് നാം ഓര്഼ത്തി~ രിക്കണം.

എന്നാല്഼ പ്രകൃത്യായുണ്ടായിരുന്ന സസ്യസമൂഹത്തെ നശിപ്പിച്ചതിനുശേഷം കൃത്രമമായി മരങ്ങള്഼ വച്ചുപിടിപ്പിക്കു~ വാന്഼ ശ്രമിക്കുന്പോള്഼ മുകളില്഼ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള മൂന്നു കാര്യ~ ങ്ങള്഼ പ്രത്യേകം കണക്കിലെടുക്കേണ്ടതാണ്.

ശുദ്ധവിളകള്഼ എപ്പോഴും അപകടകാരികളാണ്. കേരള~ ത്തിലെ തേക്കുതോട്ടങ്ങള്഼ തന്നെ ഇതിനുത്തമ ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. ഇലതീനിപ്പുഴുക്കളും തണ്ടുതുരപ്പന്഼ പുഴുക്കളും ഇതിനെ കാര്഼~ ന്നുതിന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. എന്നാല്഼ ഇത്തരം പുഴുക്കളെ നിയന്ത്രിക്കത്തക്ക വിധത്തില്഼ മററുള്ള സസ്യങ്ങളും ചെടികളും അടിത്തട്ടിലെങ്കിലും വളരുന്ന ഒരു ഘടന സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നെങ്കില്഼ ശല്യത്തിന്഼റെ ഉഗ്രത ഒരു പരിധിവരെ ലഘൂകരിക്കാമായിരുന്നു. ഈ രീതിയിലുള്ള ഒരു സമീപനം ഇനിയും ഉണ്ടാകേണ്ടിയിരി~ ക്കുന്നു. -71- തേക്കുമായി ഇടകലര്഼ത്തി ഇലവ്, മട്ടി, സില്഼വര്഼ ഓക്ക് തുടങ്ങിയ സ്പീഷീസുകള്഼ മിശ്രവിളകളായി കേരളത്തില്഼വച്ചു പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നിട്ടും കീടങ്ങള്഼ തേക്കിനെ ആക്രമിക്കു~ ന്നു. തേക്കിനോടൊപ്പം മററു വിളകള്഼ വളര്഼ത്തുന്നതും സാധാ~ രണ ഗതിയില്഼ കീടനിയന്ത്രണത്തിനു സഹായകരമല്ലെന്നാണ് ഇതു തെളിയിക്കുന്നത്.

കീടങ്ങള്഼ക്ക് ഭക്ഷ്യയോഗ്യമല്ലാത്ത മററു സ്പീഷീസു~ കള്഼ അടിത്തട്ടിലെങ്കിലും വളരുവാന്഼ ഇടയാക്കണം. തോട്ടങ്ങള്഼ തീ കയറാതെ സംരക്ഷിച്ചാല്഼ ഇത്തരം സ്പീഷീസുകള്഼ അനാ~ യാസേന അവിടെ നിലയുറപ്പിച്ചുകൊള്ളും. തോട്ടങ്ങള്഼ക്കു ചു~ ററും പ്രകൃതിദത്ത വനങ്ങള്഼ നിലനിര്഼്ത്തണം. ഇവ കീടഭോജിക~ ളായ പക്ഷികളെയും മററും പുലര്഼ത്തി സന്തുലിതാവസ്ഥ നില഼~ നിര്഼ത്തുന്നതിന് ഒരു പരിധിവരെ സഹായിക്കും.

(iii) ക്രമീകൃത ഇടമുറിക്കല്഼

ഇടമുറിക്കലിനുള്ള ഇടവേള കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നതാണ് ഉത്ത~ മം. കൂടെക്കൂടെ ഇടമുററി നടത്തുന്നത് താരതമ്യേന ഗുണ഼േമന്മ~ യുള്ള തോട്ടങ്ങള്഼ നിര്഼മ്മിക്കുവാന്഼ സഹായിക്കും. ചെറു പ്രായ~ ത്തില്഼ തന്നെ ഇടമുറി നടത്തിയാല്഼ തണ്ടുതുരപ്പന്഼ പുഴുക്കളു~ ടെയും മററും ശല്യം കുറയുകയും ചെയ്യും.

ഇടമുറി സമയത്ത് താഴപ്പറയുന്ന തരത്തിലുള്ള ചെറു~ മരങ്ങളും മരങ്ങളും മുറിച്ചു മാററണം.

(i) താമസിയാതെ ഉണങ്ങിയേക്കാവുന്ന മരങ്ങള്഼. തൊലിയി~ ലും തടിയിലും തുളയുണ്ടാക്കുന്ന ഷട്പദങ്ങള്഼ ഇതില്഼ കട഼ന്നുകൂടുവാന്഼ സാധ്യതയുണ്ട്.

(iii) തണ്ടുതുരപ്പന്഼ പുഴുക്കളുടെ ആക്രമണം തുടങ്ങിയതോ ഉടനെ തുടങ്ങുവാന്഼ സാധ്യതയുള്ളതോ ആൟ ഉണങ്ങിക്കൊ~ ണ്ടിരിക്കുന്ന മരങ്ങള്഼.

(iii) മോശപ്പെട്ട മരങ്ങള്഼. ചെറുത്തു നില്ക്കുവാനുള്ള കഴിവ് ഇവയ്ക്ക് കുറവായതിനാല്഼ ഇലതീനിപ്പുഴുക്കളും മററും വേഗത്തില്഼ ഇവയെ ആക്രമിക്കും.

അതതു സ്പീഷീസിനു യോജിച്ച വിധത്തിലായിരിക്ക~ ണം ഇടമുറി സമയത്ത് ഭാവിവിളയുടെ സാന്ദ്രത നിയന്ത്രിക്കേ~ -72- ണ്ടത്. സാന്ദ്രത തീരെ കുറഞ്ഞാല്഼, തേക്കിന് പ്രകാശത്തിന്഼റെ ഉത്തേജനം നിമിത്തം തണ്ടുടനീളം ശിഖരങ്ങള്഼ ഉണ്ടാകുകയും ഇല~ തീനികളുടെ ശല്യം വര്഼ധിക്കുകയും ചെയ്യും. അതുപോലെ ഇലതീനികളുടെ ശല്യം തണ്ടുടനീളം ചെറു ശിഖരങ്ങളുണ്ടാകു~ വാനും ഇടവരുത്തിയേക്കാം.

(iv) തോട്ടവിസ്തൃതി

തോട്ടങ്ങള്഼ നിര്഼മ്മിക്കുവാന്഼ വേണ്ടി പ്രകൃതിദത്തവന~ ങ്ങള്഼ തെളിച്ച് ഉപയോഗപ്രദമായ തടിയും വിറകും മാററിയ~ തിനുശേഷം ബാക്കിവരുന്ന വൃക്ഷാവശിഷ്ടങ്ങളെല്ലാം അവിടെ തന്നെയിട്ട് കത്തിച്ചുകളയുകയാണു പതിവ്. ഈ പ്രവര്഼ത്തനം അവിടെയുള്ള ഷ്ടപദങ്ങളെയും ചെറുജന്തുസമൂഹത്തെയും പാടെ നശിപ്പിച്ചുകളയും. പ്രകാശം, താപം, ഈര്഼പ്പം എന്നീ സൂക്ഷ്മ പരിസ്ഥിതിഘടകങ്ങളെ മാററി മ഼റിക്കും. അപകടകാ~ രികളായ ഷട്പദങ്ങള്഼ക്കനുഗ്രഹമായിത്തീരുന്ന ഒരു സ്ഥിതി~ വിശേഷമാണ് ഇതുമൂലം സംജാതമാകുന്നത്.

സസ്യഭോജികളായ ഷട഼്പദങ്ങള്഼ പുതുസസ്യങ്ങളുടെ ഉദ്ഭവത്തോടു കൂടി വര്഼ധിക്കും. എന്നാല്഼ ഇവയുടെ സ്വാഭാവിക~ ശത്രുക്കളുടെ തിരിച്ചു വരവിനു കാലതാമസം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്വാഭാവിക ശത്രുക്കളുടെ പുനഃ഼പ്രജനനം വാര്഼ഷി~ ക കൂപ്പുകളുടെ വിന്യാസത്തെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. വാര്഼ഷി~ കകൂപ്പുകള്഼ അടുത്തടുത്തു഼സ്ഥിതിചെയ്താല്഼ സ്വാഭാവിക ശത്രുക്കളുടെ ഉദ്ഭവവും വര്഼ധനയും മന്ദഗതിയിലായിരിക്കും. അതുകൊണ്ട് വാര്഼ഷിക കൂപ്പുകള്഼ യാതൊരു കാരണവശാലും തൊട്ടുകിടക്കത്തക്കവിധത്തില്഼ ആസൂത്രണം ചെയ്യരുത്.

വാര്഼ഷികകൂപ്പിന്഼റെ ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥലത്തെ വിസ്തൃ~ തിയും കഴിവതോളം ചുരുക്കി നിശ്ചയിക്കേണ്ടതാണ്. വിസ്തൃതി കൂടും തോറും ശല്യക്കാരായ ഷ്ടപദങ്ങളുടെ പ്രവ഼ര്഼~ ത്തനം വര്഼ധിക്കും.

(v) പുനരുല്പാദനരീതി

പ്രകൃത്യായുള്ള പുനരുല്പാദനവുമായി താരതമ്യപ്പെ~ ടുത്തുന്പോള്഼ കൃത്രിമ പുനരുല്പദാനമാണ് ഷട്പദാക്രമ഼ണ~ -73- ത്തിന് വേഗത്തിലും അധികമായും ഇരയാകുന്നത്. അതുകൊ~ ണ്ട് കൃത്രിമ പുനരുല്പാദന മാര്഼ഗം നിരുല്഼സാഹപ്പെടുത്തേ~ ണ്ടതാണ്.

ചില സാഹചര്യത്തില്഼ വനപരിപോഷണത്തിനായി ചുരുക്കം ചില സ്പീഷീസുകള്഼ കൃത്രിമ മാര്഼ഗത്തില്഼ വച്ചുപി~ ടിപ്പിക്കേണ്ടി വരും. ഇങ്ങനെയുള്ള സന്ദര്഼ഭങ്ങളില്഼ വനം പാടെ~ തെളിച്ചു തൈ വയ്ക്കുന്നതിനു പകരം സ്വാഭാവിക വനത്തില്഼ തന്നെ ഇത്തരം സ്പീഷീസുകള്഼ അനുയോജ്യമായ രീതിയില്഼ വളര്഼ത്തിയെടുക്കുവാന്഼ ശ്രമിക്കണം.

(iv) അഗ്നി

സന്തുലിതാവസ്ഥ സ്ഥിരമായി കാത്തു഼സൂക്ഷിക്കു~ വാന്഼ ഒരു ഉച്ചകോടി സസ്യസമൂഹത്തിനേ സാധ്യമാകൂ. അഗ്നി എപ്പോള്഼ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുവോ അപ്പോള്഼ ഉച്ചകോടി സസ്യ~ സമൂഹം, തരംതാഴ്ത്തപ്പെട്ട് മിതോച്ചകോടിയിലാകുകയോ അഗ്നികഠിന സ്പീഷീസുകളുടെയും പുല്ലിന്഼റെയും ആവ഼ാസ കേന്ദ്രമാകുകയോ ചെയ്യും. ഷട്പദങ്ങളുടെ ശല്യം കൂടുകയും ചെയ്യും.

തീയുടെ ഉഗ്രത അനുസരിച്ച് അതിന്഼റെ ദൂഷ്യഫലം ഏറിയും കുറഞ്ഞും ഇരിക്കും. സാമാന്യം കഠിനമായ ഉപരിതലാ~ ഗ്നി പറന്നും ഓടിയും രക്ഷപ്പെടുവാന്഼ സാധിക്കാത്ത ഷ്ടപദ~ ങ്ങളെയും മററു ചെറുജീവികളെയും മിക്കവാറും നശിപ്പിച്ചു~ കളയും . തീ ഉപദ്രവകാരികളായ പ്രാണികളെ നശിപ്പിക്കുമെന്നു~ ള്ളതു വാസ്തവമാണ്. എന്നാല്഼ അതോടൊപ്പം നിരുപദ്രവി~ കളും ഉപകാരികളുമായ പ്രാണികകളെയും കൊന്നൊടുക്കും.

തീമൂലം തേക്കുതോട്ടങ്ങളിലെ ഭൂതലസസ്യങ്ങള്഼ പാടെ കരിഞ്ഞുപോകുകയും ഇലതീനിപ്പുഴുക്കളുടെ ശത്രുപ്രാണി~ കളെ ഉള്഼ക്കൊള്ളുന്ന സസ്യങ്ങള്഼ നാമാവശേഷമാകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് ഇലതീനിപ്പുഴുക്കള്഼ക്ക് പെരുകുവാനുള്ള സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

തോട്ടങ്ങളും തരംതാഴത്തപ്പെട്ട സ്വാഭാവിക വനങ്ങളും അഗ്നിക്കിരയാകാതെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്഼റെ ആവശ്യകത -74- മേല഼ുദ്ധരിച്ചിട്ടുള്ള വസ്തുതകളില്഼ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാ~ വുന്നതാണ്. തീ ഒഴിവാക്കുന്പോള്഼ പ്രാണിസന്പത്ത് ഇനത്തിലും എണ്ണത്തിലും വര്഼ധിക്കുന്നു - പ്രത്യേകിച്ചും നാശകാരികളായ പ്രാണികളുടെ ശത്രുക്കളുടെ, ഇതുമൂലം സന്തുലിതാവസ്ഥ കൈവരുകയും തരംതാഴ്ത്തലിനു വിധേയമായ തോട്ടങ്ങളും സ്വാഭാവിക വനങ്ങളും മെച്ചപ്പെടുകയും അനുക്രമ പ്രക്രിയ~ യിലെ വിഘടിച്ചുപോയ കണ്ണികള്഼ കൂട്ടിയിണക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

2. ജൈവികനിയന്ത്രണം

നാശകാരികളായ പ്രാണികളുടെ സംഖ്യ നിയന്ത്രിതമാ~ യി നിലനിര്഼ത്തുവാന്഼ അവയുടെ പ്രകൃത്യായുള്ള ശത്രുക്കളെ ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്. ഇതില്഼ പരജീവികളും പരഭോജ഼ിക~ ളും (പ്രിഡേറേറഴ്സ്) ഉള്഼പ്പെടും.

ജൈവിക നിയന്ത്രണം പ്രധാനമായും രണ്ടു രീതിയിലാ~ ണ് ഉറപ്പു വരുത്തുന്നത്.

(i) പരജീവികളെയും പരഭോജികളെയും ഉപയോഗിച്ച്. (ii) നാശകാരികളായ പ്രാണികള്഼ക്കെതിരെ പരിസ്ഥി~ തിപരമായ പ്രതിരോധം വിപുലപ്പെടുത്തി.

(i) പരജീവികളെയും പരഭോജികളെയും ഉപയോഗിച്ച്.

പരജീവികളെയും പരഭോജികളെയും ഉപയോഗിച്ച് നാ~ ശകാരികളായ പ്രാണികളുടെ സംഖ്യ നിയന്ത്രിക്കാവന്നതാണ്. ധാന്യവിളകളുടെ കാര്യത്തില്഼ ഇത് കുറെയൊക്കെ ഫലപ്രദമാ~ യി നടപ്പിലാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വനവിളകളെ സംബന്ധിച്ചി~ ടത്തോളം പഠനവും ഗവേഷണവും വളരെ ദൂരം മുന്നോട്ടുപോ~ കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

അനുയോജ്യമായ പരജീവികളെയോ പരഭോജികളയോ ഗവേഷണശാലകളില്഼ ആവശ്യാനുസരണം ഉല്പാദിപ്പിച്ച് തക്ക സമയത്ത് വനത്തില്഼ വിടുകയെന്നുള്ളതാണ് അടിസ്ഥാന തത്വം. ഇത് അനായാസേന സാധിക്കാവുന്ന കാര്യമല്ല. അര്഼പ്പണ ബോധത്തോടുകൂടി ദീര്഼ഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഗവേഷണ -75- പരിപാടിക്കു മാത്രമേ ഉദ്ദിഷ്ട ഫലം കണ്ടെത്തുവാന്഼ സാ~ ധിക്കൂ. ചില നാശകാരിപ്രാണികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈ രീതിയിലുള്ള സമീപനം പ്രോല്഼സാഹജനകമാണ്.

(ii) പരിസ്ഥിതിപരമായ പ്രതിരോധം

ദീര്഼ഘകാലാടിസ്ഥാനത്തില്഼ കൃഷി ചെയ്യുന്ന വനവിള~ കള്഼ക്ക് പ്രകൃതിക്കനുയോജ്യമായ നിയന്ത്രിത ഘടകങ്ങളുടെ ലഭ്യത പരിസ്ഥിതിപരമായ പ്രതിരോധം വര്഼ധിപ്പിക്കുമെന്നു~ ള്ളതിന് സംശയമില്ല.

മനുഷ്യന്഼റെ ഇടപെടലിനു വിധേയമാകാത്ത സ്വാഭാവിക വനങ്ങളില്഼ കീടങ്ങള്഼ക്കെതിരായുള്ള പ്രതിരോധം സ്വാഭാവിക~ മായിത്തന്നെ നടക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാല്഼ അനിയന്ത്രിത ചൂഷണ, കാലിമേച്ചില്഼, തീ തുടങ്ങിയവ വനത്തിന്഼റെ സ്വാഭാവിക സ്വഭാ~ വത്തെയും പ്രതിരോധത്തെയും നല്ലതുപോലെ ഉലച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ പ്രതിഭാസം അതിന്഼റെ മാരകരൂപത്തില്഼ ദൃശ്യമാകുന്നത് തോട്ടങ്ങളിലാണ്. ഇവിടെയാണ് ബുദ്ധിപൂര്഼വമായ പഠന~ ത്തിന്഼റെയും ഗവേഷണത്തിന്഼റെയും ആവശ്യകത അനുഭവപ്പെ~ ടുന്നത്. ഈ പഠനങ്ങളും ഗവേഷണങ്ങളും വനവിളയെ എത്ര~ ത്തോളം പ്രകൃതിയോടടുപ്പിച്ചു കൊണ്ടുവരുവാന്഼ ഉപകരിക്കു~ ന്നുവോ അത്രത്തോളം വിജയപ്രദമായിരിക്കും.

ജൈവിക നിയന്ത്രണത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി തോട്ടങ്ങ~ ളിലെയും സംരക്ഷിത വനങ്ങളിലെയും സസ്യങ്ങളെ നാലായി തരംതിരിക്കാം.

(i) പ്രധാന വനവിളയ്ക്ക് നാശം വരുത്തുന്ന പ്രാണികള്഼ക്ക് സുഖക്കേടുണ്ടാക്കി നശിപ്പിക്കുന്ന പരജീവികളെ വഹി~ ക്കുന്ന ഷ്ടപദങ്ങളുടെ ആതിഥേയര്഼ ഇങ്ങനെയുള്ള സസ്യ~ ങ്ങള്഼ വളരെ സ്വാഗതാര്഼ഹമാണ്. എന്തുകൊണ്ടെന്നാല്഼ പ്രാ~ ണികള്഼ കുറവായിരിക്കുന്ന കാലത്തും അവയുടെ ശത്രു~ ക്കള്഼ക്ക് ഈ സസ്യങ്ങള്഼ ആതിഥേയത്വം നല്കുകയും കീടങ്ങള്഼ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്പോഴേക്കും അതിനെ ആക്രമിക്കാന്഼ തക്കവിധത്തില്഼ തയ്യാറാക്കി നിര്഼ത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. -76- (ii) പരഭോജികളായ പല്ലികള്഼, പക്ഷികള്഼, ചിലന്തികള്഼ തുട~ ങ്ങിയവയ്ക്ക് കൂടുകെട്ടി ജീവിച്ചു പെരുകുവാന്഼ അഭയം നല്കുന്ന സസ്യങ്ങളും സ്വാഗതാര്഼ഹമാണ്. (iii) പ്രധാന വനവിളയെ നശിപ്പിക്കുന്ന പ്രാണികള്഼ക്ക് ഭക്ഷ്യ~ യോഗ്യമായ മററു സസ്യങ്ങള്഼ അനഭിലഷണീയമാണ്. എന്തുകൊണ്ടെന്നാല്഼ പ്രധാന വിള ഇലയില്ലാതിരിക്കു~ ന്പോഴും ഇലകള്഼ മൂപ്പെത്തുന്പോഴും അതിന്഼റെ ശത്രുവിന് ഇത്തരം സസ്യങ്ങള്഼ അഭയം നല്കി രക്ഷിക്കുന്നു. അതു~ കൊണ്ട് ഇത്തരം സസ്യങ്ങള്഼ തോട്ടങ്ങള്഼ക്കകത്തും സമീ~ പത്തും വളരാന്഼ അനുവദിക്കരുത്.

(iv) ജൈവിക നിയന്ത്രണത്തിന് ഉപകാരപ്രദമല്ലാത്ത സസ്യങ്ങ~ ളെയും പ്രോല്഼സാഹിപ്പിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. അവ കൈവശ~ പ്പെടുത്തി വച്ചിട്ടുള്ള സ്ഥലം പ്രയോജനപ്രദമായ മററു രീതിയില്഼ ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്.

3. യാന്ത്രിക നിയന്ത്രണം.

നാശകാരികളായ പ്രാണികളെ പ്രത്യേക രീതികളിലൂടെ നശിപ്പിക്കുന്നതാണ് യാന്ത്രിക നിയന്ത്രണം കൊണ്ട് ഉദ്ദേശി~ ക്കുന്നത്.

കൈകൊണ്ട് പിടിച്ചു നശിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഏററ഼വ഼ും ലഘുവായ മാര്഼ഗം. നേഴ്സറിത്തൈകളെ നശിപ്പിക്കുന്ന പുഴു, വണ്ട് തുടങ്ങിയ കീടങ്ങളെ രാവിലെ പിടിച്ചു കൊല്ലണം. ഇത് നേഴ്സറി സൂക്ഷിപ്പുകാരന് ചെയ്യാവുന്നതേയുള്ളൂ.

ചെറിയ കൈവലയും ഇതിനുവേണ്ടി ഉപയോഗിക്കാവു~ ന്നതാണ്.

കെണികള്഼ വച്ചും ചാലുകള്഼ കീറിയും വൃക്ഷങ്ങളുടെ തായ്ത്തടിക്കു ചുററും 20-30 സെ. മീററര്഼ വീതിയില്഼ തക്കതായ പശ പുരട്ടിയും ചില പ്രാണികളുടെ ശല്യം ഒരു പരിധിവരെ നിയന്ത്രിക്കാം.

4. രാസനിയന്ത്രണം

രാസവസ്തുക്കള്഼ ഉപയോഗിച്ച് പ്രാണികളെ നശിപ്പി~ ക്കേണ്ട സാഹചര്യങ്ങളും വന വിളകളുടെ നിര്഼മ്മാണ വേളകളില്഼ -77- ഉണ്ടാകാവുന്നതാണ് നേഴ്സറികളിലും തോട്ടങ്ങളിലും സ്പര്഼ശ~ വിഷം, ഉദരവിഷം, പുകവിഷം എന്നിവയാണ് ഇതിനുവേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. രാസവസ്തുക്കള്഼ പൊടിയായിവിതറിയും, ദ്രാവകരൂപത്തില്഼ തളിച്ചും വാതകരൂപത്തില്഼ വ്യാപിപ്പിച്ചു~ മാണ് ഈ കൃത്യം നിര്഼വഹിക്കുന്നത്. പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളില്഼ വനവിളകളില്഼ വിമാനത്തില്഼ നിന്നുമുള്ള തളിക്കല്഼ പ്രചാരത്തി~ ലായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവികസിതവും വികസിച്ചു കൊണ്ടടിരിക്കു~ ന്നതുമായ രാഷ്ട്രങ്ങളില്഼ കാര്യമാൟി ഇതിന് പ്രചാരം ഉണ്ടായി~ ട്ടില്ല. പ്രധാനകാരണം അധികച്ചെലവുതന്നെ. എന്നാല്഼ നേഴസ്റി~ തലത്തിലും തൈവയ്ക്കുന്ന സമയത്തും രാസപ്പൊടി വിതറലും തളിക്കലും ചില സ്പീഷീസുകള്഼ക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് യൂക്കാലി~ പ്ററസിന്, ഗൌരവമായി തന്നെ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

തേക്കിനെ നശിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന ഷട്പദങ്ങള്഼

1. ഹിബ്ളയാ പ്യൂറ ഹിബ്ളയാ പ്യൂറ എന്ന ശാസ്ത്രനാമത്തില്഼ അറിയ~ പ്പെടുന്ന ഈ ഷട഼്പദം തേക്കിന്഼റെ ഇല അപ്പാടെ തിന്നു തീര്഼ക്കും. ഉഷ്ണകാല്ത്ത ഇലകൊഴിഞ്ഞശേഷം പുതിയ തളിരിലകള്഼ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്പോഴാണ് ഇതിന്഼റെ ആക്രമണം കൂടുതല്഼. വിസ്തൃതമായ തേക്കുതോട്ടങ്ങളില്഼ ഒരില പോലും അവശേഷി~ ക്കാതെ എല്ലാം തിന്നുതീര്഼ത്തിരിക്കുന്ന കാഴ്ച പലപ്പോഴും കാണാം. ഈ ഷട഼്പദത്തിന്഼റെ ജീവിത ചക്രത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ അവസ്ഥയിലുള്ള പുഴുക്കളാണ് ഇല തിന്നുന്നത്.

ജീവചരിത്രം

മുട്ട, ലാര്഼വ, പ്യൂപ്പ, ശലഭം ഇങ്ങനെ നാല് ദശകളാണ് ഈ ഷട഼്പദത്തിനുള്ളത്.

പകല്഼ സമയത്ത് ശലഭങ്ങള്഼ അലസരായി ഒളിച്ചിരിക്കും. രാത്രിയില്഼ സജീവമാകുകയും കുറെയേറെ ദൂരം പറക്കുകയും ചെയ്യും ഇണചേരല്഼ രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം പ്രായമുള്ളപ്പോഴാണ്. ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം കഴിയുന്പോള്഼ മുട്ടയിടും. തളിരിലകളുടെ മുകളിലോ അടിയിലോ ഒററയായിടുന്ന മുട്ടകള്഼ അതില്഼ ഒട്ടി~ പ്പിടിച്ചിരിക്കും. മുട്ടയിടീല്഼ കാലം ശരാശരി ഒരാഴ്ചയാണ് -78- ഒരു പെണ്഼ശലഭം സാധാരണ 500 മുതല്഼ 600 വരെ മുട്ടകള്഼ ഇടും മുട്ടവിരിയുവാന്഼ 2-4 ദിവസങ്ങള്഼ വേണ്ടിവരും. അണ്ഡാ~ കൃതിയിലുള്ള വെളുത്ത മുട്ടകള്഼ക്ക് ഒരു മില്ലി മീറററോളം വലിപ്പം കാണും.

മുട്ട വിരിഞ്ഞുണ്ടാകുന്ന പുഴുക്കള്഼ക്ക് ലാര്഼വ എന്നു പറയുന്നു. ലാര്഼വകളുടെ ഭക്ഷണം തളിരിലകളാണ്. ഇലപ്പര~ പ്പില്഼ ഒരു ചെറിയ വൃത്തം അതു കാര്഼ന്നു തിന്നും. നൂലിഴകള്഼ കൊണ്ട് സ്വയം സംരക്ഷണം ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുകയും ചെയ്യും. ലാര്഼വയുടെ ഈ ആദ്യഘട്ടം 2-4- ദിവസങ്ങള്഼ നീണ്ടുനില്ക്കും. രണ്ടാം ഘട്ടം 1-3 ദിവസങ്ങള്഼ വരെ ഉണ്ടാകും. ഈ അവസ്ഥ~ -79 യില്഼ അതിന്഼റെ ഭക്ഷണരീതിയില്഼ കാര്യമായ വ്യത്യാസമില്ല. എങ്കിലും ഇലപ്പരപ്പില്഼നിന്നും അടിവശത്തേക്ക് രക്ഷപ്പെടുവാ~ നായി ഒരു ദ്വാരം നിര്഼മിച്ചു കഴിയും. ലാര്഼വയുടെ മൂന്നമാത്തെ അവസ്ഥ ഇലയുടെ അററത്ത് അര്഼ധവൃത്താകൃതിയിലോ ദീര്഼ഘ~ ചതുരാകൃതിയിലോ ഒരു മൂടിയുണ്ടാക്കി നൂലുകൊണ്ട് ബന്ധിച്ച് അഭയം തേടലാണ്. ലാര്഼വകളുടെ സംഖ്യ ക്രമാതീത~ മായുള്ളപ്പോള്഼ ഈ മൂടി ഇലയുടെ നടുവിലായിരിക്കും. ഈ ലാര്഼വകള്഼ തളിരിലകള്഼ അപ്പാടെയും മൂപ്പേറിയ ഇലകള്഼ ഞരന്പു~ കളൊഴികെയുള്ള ഭാഗവും ഭക്ഷിക്കും. ഇവയുടെ നാലാമത്തെ അവസ്ഥ 2-4 ദിവസങ്ങളോളവും അഞ്ചാമത്തെ അവസ്ഥ 3-8 ദിവസങ്ങളോളവും നിലനില്ക്കും. ഓരോ ദിവസവും ഈ പുഴു~ ക്കള്഼ ഇലയുടെ ഒരു ഭാഗം മടക്കി നൂലുകൊണ്ട് ബന്ധിച്ച് അഭയം നിര്഼മിച്ചും. അപായത്തില്഼നിന്നും രക്ഷനേടുവാനായി ഇലയുടെ മറുവശത്തേക്ക് പിന്഼വാങ്ങുകയോ നൂലില്഼ തൂങ്ങി~ താഴേക്ക് പതിക്കുകയോ ചെയ്യും. നാലാമത്തെയും അഞ്ചാമത്തെ~ യും അവസ്ഥകളില്഼ ഇല ഏതാണ്ട് പൂര്഼ണമായി തിന്നു തീര്഼~ ത്തിരിക്കും.

ത്രികോണാകൃതിയിലുള്ള ഒരു ഇലമൂടി പ്രത്യേകം വെട്ടി~ യുണ്ടാക്കി നൂലുകൊണ്ടു ബല഼വത്താക്കി അതിനുള്ളില്഼ അഞ്ചാം ഘട്ടത്തിലുള്ള ലാര്഼വ സുഷുപ്താവസ്ഥ പ്രാപിക്കും. ഇതാണ് പ്യൂപ്പാഘട്ടം. തേക്കിന്഼റെ ഇല പൂര്഼ണമായി തിന്നു നശിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞെങ്കില്഼ കുററിച്ചെടികളിലോ മറേറാ സുഷുപ്താവസ്ഥ കഴിച്ചു കൂട്ടുവാനായി നൂലില്഼കൂടി തഴേക്ക് ഇറങ്ങിവരും. ഈ പ്യൂപ്പകള്഼ പല ഭാഗങ്ങളിലായി സുഷുപ്താവസ്ഥയില്഼ കഴി~ യുന്നതുകൊണ്ട് നശീകരണഘടകങ്ങള്഼ക്ക് ഒരു പോലെ വശംവ~ ദരാകുന്നില്ല.

ആറേഴു ദിവസത്തെ സുഷുപ്താവസ്ഥയ്ക്കു ശേഷം പ്യൂപ്പകള്഼ മൂടി പൊട്ടിച്ച് ശലഭങ്ങളായി പുറത്തുവരും.

മുട്ട മുതല്഼ ശലഭം വരെയുള്ള ജീവിതചക്രം എത്രയും വേഗം പൂര്഼ത്തിയാകുന്നത് മാര്഼ച്ച് - മേയ് മാസങ്ങളിലും വര്഼ഷകാല~ ത്തുമാണ്. ഏപ്രിലില്഼ ശരാശരി 18 ദിവസങ്ങളും ആഗ്സ്ററില്഼ -80- ശരാശരി 27 ദിവസങ്ങളും ജീവിതചക്രം നീണ്ടുനില്ക്കും. ഒരു വര്഼ഷത്തില്഼ പതിന്നാല് സന്താനപരന്പരകള്഼ വരെ ഉണ്ടാകാ~ നുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്

ഹിബ്ളയാ പ്യൂറ ഒരു മഹാമാരിയായി പരിണമിക്കുക അസാധാരണമല്ല. ഇതിന്഼റെ വര്഼ധന കാലാവസ്ഥ, മററു ഭക്ഷ്യ~ ൟോഗ്യസസ്യങ്ങളുടെ സാമീപ്യം സ്വഭാവിക ശത്രുക്കള്഼ രോഗം എന്നീ ഘടകങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. ഇലകള്഼ പാകമാകുക~ യും കൊഴിയുകയും ചെയ്യുന്ന കാലങ്ങളില്഼ ഇതിന്഼റെ സംഖ്യ ഏററ഼വ഼ും കുറഞ്ഞിരിക്കും. തളിരിലകള്഼ ധാരാളമായി ഉണ്ടാകുന്ന ഏപ്രില്഼ - മേയ് മാസങ്ങളിലാണ് ഇത് കണക്കിലധികം പെരു~ കുന്നത്. ഈ കാലഘട്ടത്തില്഼ പല തേക്കുതോട്ടങ്ങളും പത്ര രഹിതമായിരിക്കും.

2. ഹപ്പേലിയ മക്കെയിറാലിസ്

ഹിബ്ളയാ പ്യൂറ തേക്കിന്഼റെ ഇലകള്഼ അപ്പാടെ ഭക്ഷി~ ക്കുമെങ്കില്഼ ഹപ്പേലിയ മക്കെയിറാലിസ് ചെറു ഞരന്പുകള്഼ പോലും ഒഴിവാക്കി ബാക്കിയുള്ള പത്രഭാഗങ്ങളേ തിന്നുകയുള്ളൂ. അതുകൊണ്ടാണ് ഹി. പ്യൂറയെ `ഡീഫോളിയേററര്഼' എന്നും ഹ മക്കെദയിറാലിസിനെ `സ്കെലിററനൈസര്഼' എന്നും വിവ~ ക്ഷിക്കുന്നത്.

തേക്കിന്഼റെ ഇലയാണ് പ്രധാന ഭക്ഷണം. `കാലികാര്഼പ്പ' ജീനസില്഼പ്പെട്ടവയാണ് ആതിഥേയരായ മററു മുഖ്യ സസ്യങ്ങള്഼.

ജീവചരിത്രം

ഈ ഷട഼്പദവര്഼ഗത്തില്഼ പെണ്഼വര്഼ഗം ഏതാണ്ട് ആണ്഼~ വര്഼ഗത്തിന്഼റെ ഇരട്ടിയോളം ഉണ്ടായിരിക്കും.

മുട്ട, ലാര്഼വ, പ്യൂപ്പ, ശലഭം എന്നീ നാല് ദശകള്഼ ഇതി~ നുമുണ്ട്.

വെളിച്ചം ഇഷ്ടപ്പെടാത്തതിനാല്഼ പകല്഼സമയത്ത് ശലഭ~ ങ്ങള്഼ കുററിച്ചെടികളുടെ ഇടയിലോ തറയില്഼ വീണുകിടക്കുന്ന ഉണങ്ങിയ ഇലകളുടെ അടിയിലോ ഒളിച്ചിരിക്കും. രാത്രിയില്഼ തേക്കിന്഼റെ തലപ്പുകളില്഼ കൂട്ടമായി ചേരുകയോ പുതിയ വാസ~ കേന്ദ്രങ്ങള്഼ അന്വേഷിച്ച് അതിദൂരംപറക്കുകയോ ചെയ്യും. -81- ഇണചേരല്഼ മിക്കവാറും ശലഭമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതിന്഼റെ പിറെറ~ രാത്രിയില്഼ തന്നെ നടക്കും. അതിന്഼റെ പിറെറ ദിവസമോ രണ്ടു~ മൂന്നു ദിവസത്തിനുശേഷമോ മുതല്഼ മുട്ടയിട്ടു തുടങ്ങും. മുട്ട~ യിടീല്഼ കാലഘട്ടം ഒന്നും രണ്ടാഴ്ച നീണ്ടുനില്ക്കും. ഒരു മുട്ട~ യിടീല്഼ കാലഘട്ടത്തിലെ മുട്ടകളെല്ലാം ഉല്പാദനശേഷിയുള്ള~ താകുവാന്഼ ഒരു ഇണചേരല്഼ മതിയാകും. ഈ കാലത്ത് ഒരു ശലഭം ശരാശരി 250 മുട്ടകളിടും. ഇലയുടെ അടിയിലോ മുക~ ളിലോ ഒററയായിട്ടാണ് മുട്ടകളിടുന്നത്. മുട്ടകള്഼ വിരിയുവാന്഼ മൂന്നുദിവസങ്ങളോളം വേണ്ടിവരും.

മുട്ടവിരിഞ്ഞു പുറത്തു വരുന്നു ലാര്഼വകള്഼ ഇലയുടെ ഉപ~ രിതലത്തിലുള്ള കോശങ്ങളാണു തിന്നുന്നത്. സംരക്ഷണത്തി~ നായി നൂലുകൊണ്ട് ഒരു തുറന്ന മൂടി ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കും. ഈ -82- സംരക്ഷണവലയത്തിലെ ഭക്ഷണം തീരുന്പോള്഼ വേറൊരു മൂടിയുണ്ടാക്കി തീററ തുടരും. ലാര്഼വയുടെ മൂന്നാമത്തെ അവ~ സ്ഥയ്ക്ക് ഇലയ്ക്കു കുറുകെയുള്ള കോശങ്ങള്഼ കടിച്ചുതി~ ന്നുവാന്഼ സാധിക്കും. എന്നാല്഼ ചെറു ഞരന്പുകള്഼പോലും അ~ തിന്഼റെ പ്രാപ്തിക്കതീതമാണ്. മൂന്നാമത്തെയും അതിനുശേ~ ഷവുമുള്ള ലാര്഼വാഘട്ടം ഞരന്പുവ്യൂഹത്തിന്഼റെയിടയിലുള്ള കോശങ്ങളെല്ലാം തിന്നുതീര്഼ത്ത് ഞരന്പുവ്യൂഹം മാത്രം അവ~ ശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

അടുത്ത ഘട്ടം നൂലുകൊണ്ട് കട്ടിയുള്ള ഒരു മൂടിയുണ്ടാ~ ക്കി തേക്കിലയിലോ കുററിച്ചെടികളിലോ വീണുകിടക്കുന്ന ഇല~ കളിലോ സുഷുപ്താവസ്ഥ പ്രാപിക്കലാണ്. ഈ മൂടിയുടെ ചുററും 15-20 ചെറു സുഷിരങ്ങള്഼ ഒരേ അകലത്തില്഼ ഉണ്ടായി~ രിക്കും. കൂടാതെ സുഷുപ്തിയുടെ അവസാനം ശലഭമായി പുറത്തുവരുവാനുള്ള ഒരു ദ്വാരവും മൂടിയുടെ ഒരററത്തുണ്ടാകും.

സുഷുപ്താവസ്ഥ ഏററവും കുറവ് മാര്഼ച്ച്-മേയ് മാസങ്ങളിലും (അഞ്ചു ദിവസം) കൂടുതല്഼ ഡിസംബര്഼ മാസത്തി~ ലും (ഏട്ടു ദിവസം) ആണ്.

ജീവിതചക്രം മാര്഼ച്ച്-മേയ് മാസങ്ങളില്഼ ശരാശരി 20 ദി~ വസങ്ങള്഼കൊണ്ട് പൂര്഼ത്തിയാകുമെങ്കില്഼ ഡിസംബറില്഼ അത് 31 ദിവസങ്ങള്഼ വരെ നീണ്ടുനിന്നേക്കാം. ഒരു വര്഼ഷത്തില്഼ 14 സന്താന പരന്പരകള്഼ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.

സാന്പത്തിക പ്രാധാന്യം

ഹി. പ്യൂറയും ഹ മക്കെയിറാലിസും തേക്കില തിന്നു നശിപ്പിക്കുന്നതു മൂലമുണ്ടാകുന്ന സാന്പത്തികനഷ്ടം വേര്഼തി~ രിച്ചു പരിഗണിക്കുക എളുപ്പമല്ല. ഇവയുടെ സംഖ്യ ക്രമാതീത~ മായി വര്഼ധിച്ച് ചിലപ്പോള്഼ ഒരു വര്഼ഷത്തില്഼ ഒന്നില്഼ കൂടുതല്഼ തവണ തേക്കുമരം പത്രരഹിതമാക്കിയെന്നുവരാം. ഒരു പ്രാവ~ ശ്യം പത്രരഹിതമാകുന്നതുമൂലം വാര്഼ഷിക വളര്഼ച്ചയിലുണ്ടാകാ~ വുന്ന നഷ്ടം ഏതാണ്ട് മുപ്പതു ശതമാനം വരെ വരുമെന്നാണ് ഇതു സംബന്ധിച്ചുള്ള ഗവേഷണങ്ങള്഼ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

(Cont...Finle name 7vanas3) *****